2012, ഫെബ്രുവരി 14, ചൊവ്വാഴ്ച

നിലച്ച ഘടികാരം



നീ നീയെന്നു മെല്ലെയോരോ നിമിഷവും
മമ ഹൃത്തായി തുടിച്ചൊരീ ഘടികാരം
ഇന്നേതു പുഴപോൽ വരണ്ടിന്നേതു
കവിത പോൽ കരളിലുറഞ്ഞു പോയി


ഓരോ നിമിഷവുമുത്സവമാക്കി നിൻ
നേർസൂചികൾ നേരം കുറിച്ച നാൾ
എന്റെ കിനാവിനുമെന്റെ കവിതയ്ക്കും
നാദമായുച്ചത്തിൽ മിടിച്ച രാവുകൾ


പറയുന്നതിന്ന് നിലച്ചയീ സ്പന്ദനം
ചിറകിൽ തളർന്നയാ വഴിക്കനവുകൾ
മുറിഞ്ഞയോർമ്മ തൻ മഷിക്കുരുതികൾ
കാലം തളച്ചിട്ട കണ്ണീരൊഴുക്കുകൾ


ചായങ്ങളൊക്കെയഴിഞ്ഞേതോ വേനലിൽ
വാടിത്തളർന്നൊരീയുദ്യാനഭൂവിൽ
രാഗം തെഴുക്കാതെയേതോ വാദ്യമായി
ശോകമൂകം പിടയുന്നയോർമ്മകൾ


എൻ കരളിലിന്നും നീറ്റിപ്പടർത്തുന്ന,
ശബ്ദകോശമായടുക്കിയ വാക്കുകൾ;
കുത്തിയൊഴുകാതെ, നിൻ ഹൃത്തിലെറ്റാതെ
ചുണ്ടിൽ വിറപൂണ്ട പ്രണയഗാനങ്ങൾ


ഒരു വാക്കിന്റെയൂഷ്മ പ്രവാഹമില്ലാതെ
എന്റെ നികുഞ്ജത്തിലിന്നീ ഘടികാരം
പകലുമിരവെന്നും രണ്ടുനേരം കൃത്യം
മികവു കാട്ടുന്നു നിലച്ച സൂചിയാൽ !


OO അജിത് കെ.സി

2 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

Kalavallabhan പറഞ്ഞു...

മികവു കാട്ടുന്നു

അജ്ഞാതന്‍ പറഞ്ഞു...

നീ നീയെന്നു മെല്ലെയോരോ നിമിഷവും
മമ ഹൃത്തായി തുടിച്ചൊരീ ഘടികാരം
ഇന്നേതു പുഴപോൽ വരണ്ടിന്നേതു
കവിത പോൽ കരളിലുറഞ്ഞു പോയി....


കരളിലുറഞ്ഞു പോയി കവിത..